Google
 
 
  

Resource White Paper Veeteelt
Type Policy Paper
Last update: 25/01/2018
Type: Policy Paper
Language Dutch
Year of publication: 2011
Citation: Preparation of Sub-Sector White Papers FAO Project TCP/SUR/3301. Dit beleidswitboek is onderdeel van de serie beleidswitboeken van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij. De reeks bestaat uit: Tuinbouw Rijst Bananen Visserij & aquacultuur Agribusiness Agrarische gezondheid en voedselveiligheid Landbouwontwikkeling Binnenland Veeteelt
Target countries: Suriname
Download: 1,005kb
Summary Het beleid van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) voor de periode 2010 – 2015 heeft zeven strategische doelen, waarvan vijf zich direct op de productie richten. Naast het waarborgen van voedselzekerheid en voedselveiligheid zijn duurzame ontwikkeling van de sector en de vergroting van de bijdrage aan de nationale economie belangrijk, waarbij de gehele sector zich moet richten op een rol als voedselproducent van de Caribische regio. De rol van veeteelt is nationaal aanzienlijk, wat betreft export is het nog miniem. Met name bij producten van dierlijke oorsprong gelden vanouds strenge regels bij de invoer in een ander land.

Dit rapport is het resultaat van een studie welke vanuit het hoofdkantoor werd aangestuurd om te komen tot een nadere invulling van de beleidstrategie voor belangrijke beleidsgebieden. Door de medewerkers van het onderdirectoraat Veeteelt werden concept witboeken per teelt ontwikkeld en gelijkaardige activiteiten werden door werkgroepen bij andere onderdirectoraten en afdelingen uitgevoerd. In de tweede fase werden in samenwerking met de FAO externe deskundigen aan de werkgroepen toegevoegd om te assisteren bij het finale concept. Een of meerdere workshops werden met belanghebbenden gehouden om inzichten en meningen vanuit het veld te horen. Het hieruit voortgekomen concept werd op de Landbouwconferentie van 16 juli 2011 in Paramaribo samengevat gepresenteerd en de opmerkingen meegenomen bij het opstellen van de definitieve versie.

De huidige situatie in de veeteelt kenmerkt zich door veel kleine bedrijven met gemiddeld weinig dieren, weinig areaal (minder dan twee hectare) en veelal parttime inzet van arbeid. De gemiddelde veeteler is 45-54 jaar oud en man, wat bij zowel rundveeteelt, varkensteelt als pluimveeteelt geldt.
Bij runderen is meestal geen (goed) grasland beschikbaar en is de productie van het vee veelal laag. Knelpunten zijn o.a. de huidige inslachting van de kudde runderen, 54% slachtdieren is vrouwelijk.
Bij pluimvee, als grootste bedrijfstak, zijn kleine bedrijven, meestal met één hok, ook ruim in de meerderheid. Bij de vers vleesvoorziening is 90% van het vers rund- en varkensvlees eigen product. Alleen de kippenbedrijven, voor 1990 goed voor meer dan 95% van de lokale consumptie, voorzien de laatste twee decennia door politieke beslissingen nog maar een derde van de markt. Goedkope kipdelen met slechts 22% invoerrechten hebben de lokale industrie in de problemen gebracht. Vleesverwerking vindt beperkt plaats. De lokale vraag naar melk en melkproducten stijgt, de producenten zijn voornamelijk kleine gezinsbedrijven. Voerproblemen stagneren vaak de melkproductie. De import van melkpoeder is jaarlijks circa 1400 ton, waarvan de melkcentrale een kwart afneemt. Import van vlees, vleesproducten, melkpoeder en zuivel kost USD 30 – 40 miljoen per jaar.

Sterke punten van de veeteelt sector zijn o.a.
- Beleid overheid gericht op ontwikkeling van de veeteelt
- Aanwezigheid van verwerkende bedrijven (melk en
slachterijen)
- Voldoende land en water beschikbaar
- In alle subsectoren vooruitstrevende bedrijven als
voorbeeld aanwezig

Zwakke punten zijn o.a.
- Bedrijfsstructuur: kleinschaligheid, veel parttime
veehouders
- Slechte kwaliteit rauwe melk en matige kwaliteit karkassen
- Kennisniveau en betrokkenheid vaak laag, weinig
organisatie
- Veel inefficiënties in de productie maken kostprijs hoog
- Vergrijzing van veehouders en deels ook bij het kader
(AHA’s)
- Afhankelijkheid van import hoog (voer en andere input)
- Wet- en regelgeving voor veehouderij is verouderd

Belangrijke kansen voor de sector zijn een toenemende vraag en trend van stijgende prijzen op de wereldmarkt. Beter management moet een rendabele productie tegen lagere prijzen mogelijk maken. De bedreigingen zijn met name de stroom import producten, welke tegen lage tarieven het land binnenkomen, de verkavelingen van goede landbouwgrond, het slechte imago waardoor de sector jongeren niet meer aantrekt.

De voorgestelde maatregelen zijn gericht op veel onderdelen van het proces om de sector aan te passen aan de veranderende omstandigheden. Belangrijk daarbij zijn de randvoorwaarden zoals het moderniseren van de wet- en regelgeving, betere fiscale voorzieningen en kredietfaciliteiten, lokale grootschalige productie van voercomponenten, betere productie infrastructuur, meer ordening in de sector, versterking van het kader en de omvorming van de veterinaire dienst naar OIE standaarden. Het ministerie moet verder inzetten op goed fokmateriaal, GAP trainingen, alternatieve (lokale) voermengsels en andere maatregelen om de efficiency te verbeteren. Samen met de maatregelen om de inslachting om te buigen en de pluimveesector meer ruimte geven zal de beoogde groei van de sector dan kunnen worden bereikt.
List Keywords
1.1 Socio- economic Sector (OECD) 311 Agriculture  
1.2 Institutional dimension Policy Development
Legislation & law enforcement  
2.3 Commodity group Livestock